İndirsinler Perdeyi
Bu şiir, 1964 sonlarında askere gitmeden iki gece önce yukarıda fotografı bulunan ilk eşine, henüz sözlüyken ithaf olunan bir kitap şiirdir. H.Volkan askerden döndükten sonra evlenmişler; ancak OnBir ay sonra, yurt dışında meydana gelen elim bir trafik kazası neticesinde, o güzel insan Hakk'a intikal etmiştir. Müteveffaya Allah'tan rahmet niyaz ederiz.
(Kadın sesi okur)
Gaflet uykusundan
şimdi uyandım...
Görememişim gerçeği ...
Gafil benmişim meğer ..
Şimdi utandım !
Yaşlar -
gözlerde gerekmiş...
Benden,
Her zaman daha büyüksün ...
Bunu çok geç anladım...
Yaşlar -
İğrenç bir mukayeseymiş...
Affet beni ...
Beni affet ki;
Hem aldandım.
Hem aldattığımı sandım !..
(erkek sesi okur)
Bütün bir ömür boyu aramak..
Bulduğun zaman
Bir büyüklük hûlyası içinde,
ve en hazin gafletle anlamamak...
Tam kaybederken;
uyanıp
ağlayıp
sızlanmak..
Bu senin,
değişmez kaderindi...
Bu senin kendi kendine
beğenerek seçtiğin oyundu...
Belki mutsuzluk senin huyundu..
İtirazlarıma:
Hep boş gözlerin güldü!..
Seni affettiğim gerçek...
Ama gerçek şimdi bak..
Ayrılık oldu..
Şiirin değişik tarafı, kadın ve erkek olarak iki kişinin seslendirmesi planlanmış, şartlara bağlı olarak, askere giden sevgili için hoş olabilir.
(30sayfa)
